Հակոբ Փիլոսյան․ Մարտական ենք տրամարդված Եվրոպայի առաջնությանը

Փաշիկ Ալավերդյանն ինձ ծնողի պես է եղել: Շատ լավ ու ջերմ ենք աշխատել միասին: Նա ինձ շատ բան է սովորեցրել: Փաշիկ Ալավերդյանի օրոք թիմում մթնոլորտը լավ է եղել, երբեմն նաեւ վատ է եղել, բայց աշխատանքային պրոցես է եղել: Հիմա ամեն ինչ հանգիստ է: Նրա գլխավորությամբ ունեցել ենք ուժեղ թիմ, որն այժմ փոխանցվել է ինձ: Թաքցնելու ոչինչ չունենք:

Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց ծանրամարտի Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Հակոբ Փիլոսյանը:

Ծանրորդներն այս օրերին վերջին մարզումներն են անցկացնում Եվրոպայի առաջնությունից առաջ, որը տեղի կունենա ապրիլի 19-26-ը Վրաստանի Բաթումի քաղաքում:

Հավաքականի նորանշանակ գլխավոր մարզիչ Հակոբ Փիլոսյանի համար Բաթումիի մրցահարթակը կլինի առաջին եվրոպական ստուգատեսը հավաքականի ղեկին: Նախկինում հավաքականի երկրորդ մարզիչի պաշտոնում աշխատող գյումրեցի մարզիչը թիմի հետ տարիների աշխատանքի փորձ ունի, վստահում է իր թիմին եւ մեդալային ակնկալիքներով պատրաստվում ԵԱ-ին:

Հիշեցնենք, որ Հակոբ Փիլոսյանը Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչի պաշտոնում փոխարինեց  երկար տարիներ թիմը ղեկավարած, ապա ֆեդերացիայի կողմից հեռացված Փաշիկ Ալավերդյանին:

Պարոն Փիլոսյան, Եվրոպայի առաջնությանը հաշված օրեր են մնացել, որը Ձեր առաջին լուրջ ստուգատեսն է լինելու հավաքականի ղեկին: Ինչպե՞ս եք պատրաստվում մրցաշարին, ի՞նչ տրամադրվածությամբ:

Մարտական ենք տրամարդված Եվրոպայի առաջնությանը: Մեծ աշխատանք ենք տարել, հավաքներ, մարզումներ: Պատրաստ ենք պայքարին: Այո, սա իմ առաջին Եվրոպայի առաջնությունը կլինի որպես գլխավոր մարզիչ, բայց մեկ անգամ չի, որ այս տղաների հետ մասնակցել ենք Եվրոպայի, աշխարհի առաջնություններին:

Սկսենք ամենասկզբից. ինպիսի՞ն է եղել Ձեր ճանապարհի սկիզբը ծանրամարտում: Ի՞նչ մարզական ուղի եք անցել մինչեւ մարզչական աշխատանքը: 

Ծանրամարտով սկսել եմ զբաղվել շատ փոքր տարիքից՝ 10-11 տարեկանից: Ունեցել եմ բազմաթիվ հաջողություններ: Մեծահասակներում Եվրոպայի բրոնզե մեդալ եմ նվաճել: Սիդնեյի Օլիմպիական խաղերում Հայաստանի հավաքականի կազմում եմ եղել, մեկնել եմ Սիդնեյ, բայց վնասվածքի պատճառով չեմ մասնակցել Օլիմպիական խաղերին: Մեծահասակներում Եվրոպայի եւ աշխարհի առաջնությունների փոքր մեդալներ շատ ունեմ, բայց երկամարտի մեդալ մեկն է եղել մարզական կարիերայումս՝ Եվրոպայի բրոնզե մեդալը: Հայաստանի բազմակի չեմպիոն եմ, ռեկորդակիր: Մարզական կարիերաս ավարտել եմ 2002 թ.: Անմիջապես 2003 թվականից զբաղվել եմ մարզչական աշխատանքով:

Գյումրիից եմ, որտեղ էլ սկսել եմ զբաղվել ծանրամարտով: Առաջին մարզիչս եղել է Երվանդ Ջեյրանյանը: Նրա մոտ որոշ ժամանակ մարզվելուց հետո տեղափոխվել եմ այդ տարիներին Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Վահան Բիչախչյանի մոտ եւ մինչեւ վերջ նա է եղել իմ անձնական մարզիչը:

Որեւէ մեկն ինձ խորհուրդ չի տվել զբաղվել ծանրամարտով: Սիրել եմ այս մարզաձեւը: Այն ժամանակ հեռուստացույցով շատ էին ցուցադրում Յուրի Վարդանյանին, Օգսեն Միրզոյանին, Վարդան Միլիտոսյանին: Նրանց մրցելույթները տեսնելով՝ ուզել եմ ես էլ դառնալ ծանրորդ: Մի օր որոշեցի հաճախել մարզադահլիճ եւ այդ օրվանից իմ կյանքը կապվեց այս մարզաձեւի հետ: Եվրոպայի բրոնզե մեդալակիր դարձել եմ 94 կգ քաշային կարգում:

Այդ ճանապարհին երբեւէ կպատկերացնեի՞ք, որ մի օր կլինեք Ձեր սիրելի մարզաձեւի հավաքականի գլխավոր մարզիչը:

Մրցելույթներս հավաքականում ավարտելուց չհեռացա ծանրամարտից: Անմիջապես սկսեցի մարզիչ աշխատել: 2012-2022 թվականները եղել եմ երիտասարդների երկրորդ մարզիչ: 10 տարին քիչ չէր, որ ժամանակակից սպորտից տեղյակ լինեի, մեծ փորձ ձեռք բերեի:  2022 թվականից մեծահասակների երկրորդ մարզիչն էի: Մեր տղաները բոլորն իմ ձեռքի տակով են անցել: Սկզբում երիտասարդներում ենք միասին աշխատել, հետո արդեն ազգային հավաքանում: Այնպես որ, ծանրամարտում պատահական մարդ չեմ, տղաները բոլորն ինձ քաջ ծանոթ են, ես՝ նրանց, ինձ գիտեն, հարգում են:

Համեմատելով նախորդ տարիների հետ՝ հայկական ծանրամարտն ի՞նչ փոփոխությունների է ենթարկվել, ի՞նչ խնդիրներ եք առանձնացրել Ձեզ համար որպես մարզիչ եւ նախկին մարզիկ:

Շատ բարդ համեմատություն կլինի եթե փորձենք համեմատել անցյալն ու ներկան: Իմ մարզվելու տարիներին ոչ մի պայման չկար, մինչեւ անգամ հավաքների, մարզվելու տեղ չունեինք: Շատ վատ պայմաններ էին: Հիմա ամեն ինչ այլ է: Ծանրամարտով զբաղվելու հրաշալի պայմաններ են. բազաներ ունենք, մարզումներ, հավաքներ անցկացնելու խնդիր չունենք: Այս առումով անհամեմատելի է: 90-ական, 2000-ական թվականները շատ ծանր են եղել հայկական ծանրամարտի համար, բայց կամքի ուժ է եղել, անսահման ձգտում է եղել, պարապել ենք անմնացորդ:

Մարզչական աշխատանքում տարբերություն, թերեւս, չէի ընդգծի: Մարզիչի համար բոլոր ժամանակներում մեկ բան նույն է՝ պատասխանատվությունը: Ցանկացած իրավիճակում, պայմաններ լինեն, չլինեն, կա մեծ պատասխանատվություն: Ինչ էլ որ լինի, մարզիչը պետք է պատասխան տա:

Երկրորդ մարզիչից գլխավոր մարզիչ դառնալուց հետո ինչպե՞ս կամ որքա՞ն է փոխվել Ձեր ընդգծած պատասխանատվությունը:

Այս դեպքում էլ կընդգծեմ, որ անհամեմատելի է տարբերությունը: Երկրորդ մարզիչի ժամանակ էլի մեծ էր պատասխանտվությունը, բայց չի կարելի համեմատել գլխավոր մարզիչի հետ: Եթե դու գլխավոր մարզիչ ես, ամեն ինչի պատասխանատուն ես:

Երբ ինձ առաջարկեցին գլխավոր մարզիչի պաշտոնը, ապրումների մեջ ընկա:  Հասկացա, որ շատ լուրջ ու ծանր աշխատանք է, պետության հետ գործ ունես: Հաշվի առնելով այն փաստը, որ ծանրամարտն ամենասիրված մարզաձեւերից մեկն է մեր երկրում, ավելի պատասխանատու է դառնում այդ մարզաձեւի գլխավոր մարզիչ լինելը: Բոլոր ժամանակներում հայկական ծանրամարտը փայլել է միջազգային հարթակներում, փայլուն արդյունքներ գրանցել: Հուսով եմ՝ թիմով կշարունակենք ավանդույթը եւ հաղթանակներով կգնանք առաջ:

Հավաքականը գլխավորելու առաջարկը միանգամից եք ընդունե՞լ, թե՞ երկմտել եք:

Իհարկե, մտածել եմ ընդունելուց առաջ: 3 տարին քիչ չի հավաքականում լինելու, տղաներին, նրանց հետ աշխատելու համար: Հասկացա, որ կարող եմ եւ որոշեցի ընդունել: Թիմը, ծանրորդները նույն են, արդյունքներն ունենք, բնական է, մեծ աշխատանք էլ պետք է տանել, որպեսզի պահպանենք այդ արդյունքները եւ ավելացնենք: Մտածեցի, համարձակվեցի եւ ընդունեցի առաջարկը:

Նախորդ երեք տարիներին աշխատել եք Փաշիկ Ալավերդյանի ղեկավարությամբ: Ինչպիսի՞ն էր նրա հետ աշխատանքը հավաքականում:

Փաշիկ Ալավերդյանն ինձ ծնողի պես է եղել: Շատ լավ ու ջերմ ենք աշխատել միասին, ոչ մի խնդիր, խոչընդոտ չի եղել մեր համատեղ աշխատանքում, որը մեծ փորձ էր ինձ համար: Շատ բարձր արդյունքների ենք հասել միասին, ամեն ինչ հարթ է եղել: Փաշիկ Ալավերդյանից, ինչպես մեր բոլոր մյուս ավագ ընկերներից շատ բան քաղել եմ ինձ համար, սովորել: Ամեն ինչ ստացել եմ ընկեր Փաշիկից: Նա ինձ շատ բան է սովորեցրել մարզչական աշխատանքում: Նրա օրոք ունեցել ենք ուժեղ թիմ, որն այժմ փոխանցվել է ինձ: Թաքցնելու ոչինչ չունենք: 

Շատ էր խոսվում այն մասին, որ Փաշիկ Ալավերդյանի օրոք անառողջ, լարված մթնոլորտ է եղել հավաքականում: Իրականությո՞ւն է, թե՞ միֆ:

Փաշիկ Ալավերդյանի օրոք թիմում մթնոլորտը լավ է եղել, երբեմն նաեւ վատ է եղել, բայց աշխատանքային պրոցես է եղել: Հիմա ամեն ինչ հանգիստ է, թիմի տրամարդությունը լավ է, ոչ մի խնդիր չկա, տղաները հանդարտ, նորմալ մարզումներ են անցկացնում:

Վերադառնալով մեկնարկող Եվրոպայի առաջնությանը, ի՞նչ խնդիր է Ձեր եւ թիմի առջեւ դրել ֆեդերացիան:

Իմ առջեւ դրված խնդիրն այն է, որ պետք է ավելի լավ մասնակցենք, բարելավենք արդյունքները: Անկեղծ կլինեմ՝ իրականում ոչինչ չի փոխվել հավաքականում: Նույն թիմն է, նույն ուժեղ տղաներն են, մարզումային նույն պրոցեսով շարժվում ենք առաջ: Տղաները գիտեն, թե իրենցից ինչ է պահանջվում, ակնկալվում, ինչ աշխատանք պետք է անեն կիլոգրամներն ավելացնելու եւ մեդալային պայքարում հայտնվելու համար:

Մեդալային ի՞նչ ակնկալիքներով եք մեկնում:

Մեդալային ակնկալիքներ ունենք, բայց սա սպորտ է եւ չի կարելի կանխագուշակություններ անել: Պետք է գնալ, մասնակցել, հետո նոր խոսել այդ ամենի մասին:

Լուսինե Շահբազյան