Մալխաս Ամոյանը՝ Զագրեբից․ Եզրափակիչից առաջ հուսահատված էի, չէի սպասում, որ Արթուրը կարող է պարտվել

Ասես՝ առաջին անգամ եմ աշխարհի չեմպիոն կամ, առհասարակ, չեմպիոն դարձել: Այդպիսի զգացողություններ ունեմ: Այս տարին առանձնահատուկ է ինձ համար՝ երկու առաջնություններում էլ հաղթեցի: 

Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում Զագրեբից ասաց Փարիզի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, Եվրոպայի քառակի չեմպիոն Մալխաս Ամոյանը:

Խորվաթիայի մայրաքաղաքում ընթացող հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությունում Մալխաս Ամոյանը փառահեղ հաղթանակով մարզական կարիերայում երկրորդ անգամ նվաճեց չեմպիոնի տիտղոսը: 77 կգ քաշայինների եզրափակիչում եզդի ըմբիշը 9:1 հաշվով պարտության մատնեց Փարիզի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, ճապոնացի Նաո Կուսակային: Մալխաս Ամոյանը 77 կգ քաշային կարգում աշխարհի առաջնության առաջին ոսկե մեդալն է նվաճում։

Մինչեւ օլիմպիական չեմպիոնին հաղթելը, Ամոյանը 4 հաղթական գոտեմարտ էր անցկացրել Զագրեբի մրցագորգում՝ Քամալ Բեյի (ԱՄՆ, 1/16 եզրափակիչ, 2:1), Մատեուս Բերնատեկի (Լեհաստան, 1/8 եզրափակիչ, 10:0), Ահմեդ Յիլմազի (Թուրքիա, քառորդ եզրափակիչ, 3:1) եւ Ալիրեզա Աբդեվալիի (Իրան, կիսաեզրափակիչ, 5:1): Եզրափակիչ գոտեմարտը ռեւանշ էր, քանի որ Ամոյանը նախորդ անգամ Կուսակային հանդիպել էր Փարիզի Օլիմպիական խաղերի կիսաեզրափակիչում եւ պարտվել էր 1:3 հաշվով:

Մալխաս, շնորհավորում եմ փառահեղ հաղթանակիդ կապակցությամբ: Այս քաշային կարգում դու առաջին անգամ ես նվաճում աշխարհի առաջնության տիտղոսը: Ի՞նչ զգացողություններ ունես:

Զգացողություններս շատ տարբեր են ու մեծ: Անչափ ուրախ եմ այս հաղթանակի համար, ավելի շատ ուրախ եմ, թե ինչպես են բոլորն ուրախացել իմ հաղթանակով: Ասես՝ առաջին անգամ աշխարհի չեմպիոն դառնայի եւ, առհասարակ, հաղթեի մրցաշարում: Այդպիսի տպավորություններ ունեմ: Ինձ համար շատ կարեւոր նվաճում էր, որովհետեւ այս քաշային կարգում միշտ բրոնզե մեդալակիր էի դառնում, չէր ստացվում, ինչ-որ բան խանգարում էր հասնել նպատակիս: Այս անգամ, փառք Աստծո, ամեն ինչ ստացվեց, ինձ հաջողվեց հոգեբաներոն տրամադրվել, լավ մարզավիճակ ձեռք բերել, ֆունկցիոնալ լիարժեք պատրաստ մոտենալ մրցաշարին: Ինձ այդ հարցում օգնեցին մեր հավաքականի մարզիչները, ընկերներս, թիմակիցներս: Իմ կողքին կանգնած մարդկանց շնորհիվ կարողացա այս ամենին հասնել:

Այս տարի չեմպիոնի կոչում նվաճեցիր նաեւ Եվրոպայի առաջնությունում: Օլիմպիական խաղերից հետո ի՞նչ փոխվեց:

Օլիմպիական խաղերից հետո այս տարի նպատակ ունեի՝ հաղթել Եվրոպայի եւ աշխարհի առաջնություններում: Նախկինում աշխարհի առաջնությունում այլ քաշային կարգում դարձա չեմպիոն, հաջորդ տարի նոր Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը նվաճեցի: Չէր ստացվել այնպես, որ մեկ տարում երկու խոշոր մրցաշարում հաղթեմ: Ինձ համար այս տարին դրանով կառանձնանա:

Մինչեւ օլիմպիական չեմպիոնին հանդիպելը, 4 գոտեմարտ անցկացրիր: Ո՞րը կառանձնացնես, ո՞ր հաղթանակը բարդ տրվեց:

Բարդ տվեց քառորդ եզրափակիչում թուրք մրցակցի նկատամբ հաղթանակը: Երեւի կառանձնացնեմ այդ գոտեմարտը: Թուրք ըմբիշը աշխարհի բրոնզե մեդալակիր էր, ուղղակի մեկ քաշային կարգ վերեւում: Ֆիզիկապես շատ ուժեղ էր: Նրա նկատմամբ հաղթանակը բարդ ստացվեց:

Մյուս գոտեմարտերն էլ էին շատ բարդ: Չեմ առանձնացնի մեկ ուրիշը: Օրինակ՝ մեկնարկում ԱՄՆ ներկայացուցիչի հետ էլ դժվար գոտեմարտ ստացվեց:

Կիսաեզրափակիչում իրանցի ըմբիշին հեշտ չհաղթեցի: Նա երիտասարդների աշխարհի առաջնության կրկնակի հաղթող էր, Ասիայի փոխչեմպիոն էր, որտեղ պարտվել էր վերջին վայրկյաններին: Իրանցուն չէի ճանաչում եւ զգույշ էի գոտեմարտում:

Հեշտ մրցակից չկա: Բոլորն էլ ինձ համար հավասար են:

Ի՞նչ կասես եզրափակիչ գոտեմարտիդ մասին: Ինչպե՞ս էիր տրամադրվել օլիմպիական չեմպիոնի դեմ պայքարին։ Նրան պարտվել էիր Փարիզի Օլիմպիական խաղերում:

Ինձ շատ չէի լարել: Հոգեբանորեն հավատում էի, որ կարող եմ նրան հաղթել: Մարզումների ընթացքում ինչի վրա աշխատել էինք, փորձում էի գորգում իրականացնել: Իմ նպատակն էր առանց լարվելու, ճիշտ գոտեմարտելով հասնել հաղթանակի: Ստացվեց:

Օլիմպիական չեմպիոնին հաղթելուց հետո ի՞նչ մտքեր էին պտտվում, կուզեի՞ր ժամանակը հետ տալ եւ Կուսակայի հետ լիներ Փարիզ-2024-ի եզրափակիչը:

Իսկապես մտածել եմ այդ պահին: Իրականում շատ կուզեի, բայց ուշ է այդ մասին մտածել: Այդ ժամանակ ես բրոնզե մեդալին էի արժանի: Կուսական Օլիմպիական խաղերին ավելի էր պատրաստ, քան ես եւ արժանի էր օլիմպիական ոսկուն: Ամեն ինչ իր ժամանակն ունի, այդպես եմ մտածում: Ինչպես արդեն ասացի, այս հաղթանակն ինձ համար շատ կարեւոր էր եւ այն նվիրում եմ եզդի եւ հայ ազգին, բոլոր նրանց ովքեր ուրախացել են իմ նվաճումով:

Արթուր Ալեքսանյանի ցավալի պարտությունը որքանո՞վ ազդեց քեզ վրա, ինչպե՞ս կարողացար հետո տրամադրվել եզրափակիչին:

Այդ պարտությունը բոլորիս վրա վատ ազդեցություն թողեց, ոչ միայն իմ, այլեւ ամբողջ թիմի: Արթուրը մեր թիմի ավագն է, հայկական սպորտի պատմության լեգենդար ըմբիշ: Երբ նա պարտվում է, կարծես՝ թիմի ողնաշարը կոտրվի: Շատ վատ հետք է թողնում բոլորիս վրա նրա պարտությունը, որովհետեւ բոլորս նրանից ենք օրինակ վերցնում, մոտիվացվում:

Եզրափակիչից առաջ հուսահատված էի, չէի սպասում, որ Արթուրը կարող է պարտվել: Ոչ մեկս չէր հավատում, որ կպարտվի այդ ըմբիշին: Եզրափակիչից առաջ ավելի կրկնապատկվեց հաղթելու ցանկությունս, որպեսզի թիմի ոգին բարձրացնեմ: Կարծում եմ՝ որոշ չափով ստացվեց:

Գոտեմարտերին շատ սառնասրտորեն էիր մոտենում, հույզերդ շատ զուսպ էին: Միայն եզրափակիչում չեմպիոնական շրջան կատարելիս արտահայտեցիր: Ինչո՞վ էր պայմանավորված:

Շատերն են ինձ ասել եւ ասում այդ մասին, որ սառնասիրտ եմ գորգի վրա: Երեւի պայմանավորված էր իմ գլխավոր նպատակով: Եկել էի այստեղ ոսկե մեդալ նվաճելու մեկ մեծ նպատակով: Ինձ երկրորդ, երրորդ տեղերը բացարձակ չէին հետաքրքրում: Երեւի այդ սառնասրտությունն ինձ օգնեց, որ հաղթեմ, հասնեմ մինչեւ վերջ ու նվաճեմ տիտղոսը: 

Երկրորդ անգամ էիր կանգնում աշխարհի առաջնության պատվո հարթակի ամենաբարձր աստիճանին: Զգացողությունները տարբե՞ր էին, ի՞նչ ապրումներ ունեցար Զագրեբում:

Անկեղծ՝ անբացատրելի են զգացողությունները: Այդ պահին չեմ հասկանում, թե ինչ եմ զգում, բայց հետո երբ տեսնում եմ՝ ինչպես է մեր ժողովուրդն ուրախանում, բազմաթիվ շնորհավորանքներ եմ ստանում, աստիճանաբար սկսում եմ հասկանալ: Կարծում եմ՝ հասնեմ Հայաստան, այդ ժամանակ լիարժեք կզգամ ու կբացատրեմ զգացողություններս:

Լուսինե Շահբազյան