Ալեքսանդրա Գրիգորյան. Անցած տարվա չեմպիոնությունից հետո ուզում էի կրկնել հաջողությունս, լարվածությունը խանգարեց

Ուրախ եմ, որ կարողացա մեծահասակների պայքարում եւս մեկ անգամ մեդալակիր դառնալ: Անցյալ տարվա չեմպիոնությունից հետո շատ էի ուզում կրկնել հաջողությունս։

Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում Մոլդովայից ասաց Եվրոպայի չեմպիոն, աշխարհի բրոնզե մեդալակիր Ալեքսանդրա Գրիգորյանը:

Մոլդովայի մայրաքաղաք Քիշնեւում անցկացված ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությունում Ալեքսանդրա Գրիգորյանը կանանց 55 կգ քաշայինների պայքարում երկամարտի 202 կգ արդյունքով նվաճեց փոխչեմպիոնի կոչումը (85+117): Հրում վարժությունում գյումրեցի ծանրորդը արժանացավ փոքր ոսկե մեդալի: Ալեքսանդրա Գրիգորյանը ճանաչվեց նաեւ 2024 թ. Եվրոպայի լավագույն երիտասարդ ծանրորդ եւ պարգեւատրվեց:

Ալեքսանդրա, շնորհավորում եմ արծաթե մեդալի կապակցությամբ: Ինչպե՞ս կգնահատես մրցելույթներդ Եվրոպայի առաջնությունում:

Ուրախ եմ, որ կարողացա մեծահասակների պայքարում եւս մեկ անգամ մեդալակիր դառնալ: Անցած տարվա չեմպիոնությունից հետո շատ կուզեի կրկնել հաջողությունս: Այստեղ եկել էի ոսկե մեդալ նվաճելու, չեմպիոնության համար: Երկրորդը լինելուց մի քիչ նեղվել էի: Ամեն դեպքում, ուրախ եմ, որ թեկուզ երկրորդն եմ, բայց մեդալակիր եմ:

Պարգեւատրման արարողության ժամանակ չկարողացար զսպել արցունքներդ: Ինչո՞վ էր պայմանավորված:

Չեմ կարող բացատրել... Ես կարող էի ոսկե մեդալակիր դառնալ: Կարող էի վերջին մոտեցումներս լավ կատարել, բայց չստացվեց: Եթե բարձրացնեի, չեմպիոն կդառնայի, բայց ձախողեցի երկու մոտեցում: Չստացվեց, այդ պատճառով էի հուզվել:

Ի՞նչը չբավականացրեց հրման վերջին երկու մոտեցումներում:

Այդ պահին չստացվեց: Մարզումներին 120 կգ հրել էի: Իմ ուժերի սահմաններում էր 120 կգ-ն: Լարվածությունը խանգարեց: Մարզումներին ցավեր ունեի: Վիրահատությունից որոշ ժամանակ անց ուսիս շրջանում ցավեր ունեմ: Մարզումների սկզբնական փուլում խանգարում էր, լավ չէին ստացվում մարզումներս: Մարզիչներիս, թիմի օգնությամբ ուժ հավաքեցի եւ լավ հավաքներ ունեցա: Ուսիս վիրահատությունից անցել է շուրջ մեկ տարի, բայց հիմա ավելի շատ է ցավում, քան վիրահատությունից առաջ էր:

Եվրոպայի մրցահարթակում միայն այդ մտքից արդեն լարված էի: Այս առումով այս առաջնությունն ինձ համար ավելի լարված ստացվեց, քան 2024-ինը, որտեղ չեմպիոն էի դարձել:

Ամեն դեպքում նախորդ տարվա համեմատ 8 կգ-ով բարելավել ես արդյունքդ: Սա գոհացնո՞ւմ է քեզ:

Եվրոպայի առաջնությունում մասնակցությունիցս գոհ չեմ, որովհետեւ մեկական մոտեցում հաջող աշխատեցի: Մարզումներին պոկել էի 90 կգ, հրել՝ 120կգ:

Լարված էի, երեւի հենց ուսիս ցավն էր պատճառը, որ չէի կարողանում կենտրոնանալ: Այն միտքը, որ մարզումների սկզբնական փուլը լավ չէր ստացվել, արդեն լարում էր, ինչն էլ ինձ խանգարեց:

Վիրահատությունից հետո մասնակցել եմ մեծահասակների աշխարհի առաջնությանը, որտեղ բրոնզե մեդալակիր դարձա: Այդ ժամանակ ցավը չէր անհանգստացնում: Կարծում եմ, այս փուլում ծանրաբեռնվածությունը շատ էր, ինչն էլ անհետեւաք չմնաց: Նույնիսկ մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում այդքան լարված չէի, որքան այստեղ:

Մրցակցության մասին ի՞նչ կասես:

Շատ մեծ մրցակցություն էր: Իմ կարծիքով, գրեթե հավասար ուժեղ էինք բոլորս Եթե 120 կգ-ն հրեի, չեմպիոն կդառնայի:

Այլեւս չեմ կենտրոնանում: Գուցե այնպես ստացվեր, որ ավելի վատ արդյունք ունենայի,  մեդալ չլիներ: Կարեւորն այն է, որ վերադառնում եմ մեդալով:

Մասնակցությունից անմիջապես հետո այստեղ վերսկսեցի մարզումներս, չեմ հանգստացել, քանի որ մայիսի 1-ից Պերուում մեկնարկում է երիտասարդների սշխարհի առաջնությունը:

Թիմով կվերադառնանք հայրենիք եւ կշարունակեմ պատրաստվել աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը, որից սպասելիքներս ավելի մեծ են: Եվրոպայի առաջնությունն ինձ համար մեծ փորձ եղավ, որ ավելի լավ մասնակցեմ աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը:

Ճանաչվեցիր 2024 թ. Եվրոպայի լավագույն երիտասարդ ծանրորդ: Ի՞նչ նշանակություն ունի այն քեզ համար:

Ավելի պարտավորված եմ: Լավագույնը դառնալուց հետո պատկերացնում էի, որ Եվրոպայի առաջնությունում արդյունքներս ավելի լավը պետք է լինեն, որովհետեւ ես արդեն լավագույնն եմ: Քիշնեւի մրցահարթակը լավ փորձ եղավ, որ կարողանանք հաղթահարել բարդությունները, չբավարարվենք այն ամենով, ինչ ունենք: Ես չեմ բավարարվում: Մեդալ նվաճելուց բացի, առավել կարեւոր է առանց վնասվածքների մրցաշարն ավարտելը, քանի որ որեւէ մեկիս համար այն վերջինը չի:

Լուսինե Շահբազյան