Գոռ Սահակյան․ Նպատակ էի դրել 2023-ում ինչ մրցաշարի մասնակցեմ, մեդալակիր դառնամ, եւ ինձ մոտ ստացվեց
11:05 5 հունվարի, 2024Մրցաշրջան-2023-ում հայկական սպորտն ունեցավ մի շարք բացահայտումներ, որոնցից մեկը 20-ամյա ծանրորդ Գոռ Սահակյանն էր: Երիտասարդների աշխարհի եւ Եվրոպայի փոխչեմպիոնը 2023 թվականին համալրեց Փաշիկ Ալավերդյանի գլխավորած մեծահասակների կազմը եւ առաջին անգամ մասնակցեց Եվրոպայի առաջնության: Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրում ապրիլի 15-23-ն անցկացված Եվրոպայի առաջնությունում Հայաստանի առաջին ոսկե մեդալը նվաճեց Գոռ Սահակյանը: Երկամարտում Սահակյանը ցույց տվեց 320 կգ արդյունք՝ 15 կգ-ով հետ թողնելով իր մրցակիցներին: Եվրոպայի չեմպիոնը փայլեց նաեւ մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում՝ նվաճելով բրոնզե մեդալ:
Գոռ Սահակյանը մրցաշրջան 2023-ում լավագույն արդյունքներով առաջին անգամ ընդգրկվեց Հայաստանի տարվա 10 լավագույն մարզիկների կազմում:
Եվրոպայի չեմպիոնը NEWS.am Sport-ի համար ամփոփել է 2023 թվականը:
Մրցաշրջան-2023-ը...
2023 թվականը հիանալի տարի էր ինձ համար: Ես համարում եմ, որ ինչպես Աստծո կամքն էր, այդպես էլ ընթացավ տարին ինձ համար:
Իմ առջեւ նպատակ էի դրել 2023-ում ինչ մրցաշարի մասնակցեմ, մեդալակիր դառնամ, եւ ինձ մոտ ստացվեց: Այս ամենն իմ մարզիչների եւ իմ քրտնաջան աշխատանքի շնորհիվ է: Արդյունքում՝ ես առաջին անգամ ընդգրկվեցի տարվա 10 լավագույն մարզիկների ցանկում: Հպարտ եմ եւ ուրախ, որ հասել եմ իմ նպատակին:
2023 թվականին նորամուտս նշեցի մեծահասակներում եւ մասնակցեցի Եվրոպայի առաջնությանը, դարձա չեմպիոն: Մասնակցեցի նաեւ աշխարհի առաջնությանը եւ դարձա բրոնզե մեդալակիր: Այն արդյունքը, որն անում եմ, գտնում եմ, որ դրան էի արժանի: Դարձա չեմպիոն, ուրեմն արժանի էի այդ կոչմանը, դարձա բրոնզե մեդալակիր, ուրեմն դեռ աշխատելու տեղ ունեմ: Երբեք որեւէ մեկին չեմ մեղադրում իմ պարտության կամ թերի արդյունքի համար
Տարվա ամենամեծ հաղթանակը...
Կցանկանայի նշել մեծահասակների Եվրոպայի չեմպիոնությունը, բայց ինձ համար ամենամեծ հաղթանակն աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալն է: Բրոնզե մեդալ է, բայց ինձ համար շատ թանկ է: Ես չէի հավատում, որ կարող եմ աշխարհի առաջնությունում մեդալակիր դառնալ ու դարձա:
Ձախողում...
Նորից կնշեմ աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալը: Ես աշխարհի առաջնությանը չմասնակցեցի այնպես, ինչպես Եվրոպայի առաջնությանը: Եթե այդպես լիներ, արծաթե մեդալակիր կդառնայի: Առաջին անգամ էի մասնակցում մեծահասակների մեջ, պայքարում էի օլիմպիական, աշխարհի չեմպիոնների հետ եւ մի փոքր լարվածություն կար այն մտքից, որ 20 տարեկանում այդպիսի տիտղոսակիր ծանրորդների հետ եմ պայքարում: Այստեղ իմ մրցելույթը զրո եմ համարում, բայց զարմանալի էր, որ դարձա բրոնզե մեդալակիր: Չէի հավատում, թե ինչպես ստացվեց, որ բոլորը գցեցին ու ես հայտնվեցի երրորդ տեղում: Կփորձեմ այնպես անել, որ մյուս մրցաշարերում չլինի այնպես, ինչպես եղավ աշխարհի առաջնությանը:
Եվրոպայի չեմպիոնությունը...
Աննկարագրելի զգացողություններ եմ ունեցել, երբ Հայաստանում մեծահասակներում առաջին անգամ դարձա Եվրոպայի չեմպիոն: Ինձ համար շատ յուրահատուկ է այս չեմպիոնությունը, որովհետեւ հայրենիքում էր, մեր հարազատների, ընկերների, այդքան երկրպագուների ներկայությամբ: Մենք ամբողջ թիմով գերազանց ելույթներ ունեցանք: Տան պատերը մեզ շատ օգնեցին: Իսկապես առանձնահատուկ ջերմությամբ եմ հիշում Եվրոպայի առաջնությունը: Սա նաեւ իմ առաջին մեծ հաղթանակն էր մեծահասակներում:
Ամենահիշարժան օրը...
Ամենահիշարժանը Եվրոպայի չեմպիոն դառնալու օրն էր: 2023-ում եւս երկու օր կառանձնացնեմ սպորտից դուրս: Նախորդ տարի 4 մրցման եմ մասնակցել եւ ամբողջ տարի զբաղված եմ եղել մարզումներով, հավաքներով, մրցաշարերով: Երբ պատրաստվում էինք Եվրոպայի առաջնությանը, հավաքներից մեկի ընթացքում եղբայրս աղջիկ ունեցավ: Ինձ համար դա յուրահատուկ ուրախություն էր, որին, ցավոք, չկարողացա ներկա գտնվել, քանի Ծաղկաձորում հավաք էինք անցնում: Չէի կարող հավաքից դուրս գալ եւ միանալ ընտանիքիս: Մեկ ամիս անց քույրս տղա ունեցավ ու ես կրկին հավաքի էի այս անգամ Երեւանի «Օլիմպավանում»: Այդ օրը նույնպես չէի կարող գալ եւ ընտանիքիս հետ նշել այդ ուրախությունը: Շատ ուրախացել էի, որ մեկ ամսվա տարբերությամբ դարձել էի հորեղբայր եւ մորեղբայր, բայց ուրախությունս լիարժեք չէր, որ չէի կարողանում միանալ ընտանիքիս: Չեմ ընկճվում, որովհետեւ սա իմ ընտրած կյանքն է, սպորտը իմ կյանքն է, եթե ես մարզվում եմ, ուրեմն աշխարհում ամեն ինչ կսպասի մինչեւ ես ավարտեմ մարզումներս: Ինձ այդպես դաստիարակել են ծնողներս, նաեւ իմ երկրորդ ծնողները՝ մարզիչներս: Ոչինչ չի կարող խանգարել իմ մարզումներին:
Կատարված երազանքը...
2022 թվականին տարին ավարտվեցի երիտասարդների Եվրոպայի չեմպիոնությամբ: Այդ ժամանակ խոսակցություններ կային, որ ես կարող եմ համալրել մեծահասակների հավաքականը: Նաեւ արդեն հայտնի էր, որ Եվրոպայի մեծահասակների առաջնությունն անցկացվելու է Երեւանում: 2023-ի երազանքս եղավ այն, որ ես ամեն ինչ անեմ Երեւանում անցկացվելիք Եվրոպայի առաջնությանը մասնակցելու համար: Ինքս իմ առջեւ նպատակ էի դրել հաղթել բոլոր փորձամրցումներում, ընդգրկվել ԵԱ կազմ եւ մեծահասակներում ինչ-որ արդյունք ցույց տալ: Ինձ համար սա շատ լուրջ մարտահրավեր էր, քանի որ երիտասարդների Եվրոպայի առաջնությունում հաղթել էի այն կիլոգրամներով, որոնցով չէի կարող պայքարել մեծահասակներում: Ինձ պետք էր կիլոգրամներ ավելացնել ու երազանքս իրականացնելու համար ջանք չխնայել: Կիլոգրամներս 10-10 –ով ավելացավ: Այդպես էլ եղավ, շատ մեծ աշխատանքի արդյունքում երազանքս իրականացավ:
Այս երազանքս իրականացնելուց հետո հաջորդը կապված էր աշխարհի առաջնության հետ: Մինչեւ Եվրոպա, ես չէի մտածում աշխարհի առաջնության մասին: Չեմպիոն դառնալուց հետո հասկացա, որ կարող եմ ավելին:
2024-ի երազանքը...
Երազանքս չեմ բարձրաձայնի: Ցանկանում եմ իմ աշխատանքով ցույց տալ: 2023 թվականի մեծ հաղթանակներից հետո ավելի մեծ պատասխանատվություն եմ զգում ավելին անել, ավելի մեծ արդյունքների փորձել հասնել:
Նամակ ինքդ քեզ...
Ես շատ եմ խոսում ինքս ինձ հետ: Սիրում եմ միայնակ զբոսնել, միայնակ մնալ իմ մտքերի հետ: Վեդի քաղաքից եմ եւ այստեղ եմ գնում մարզումների: Հաճախ մարզումներից հետո ոտքով վերադառնում եմ տուն ինքս ինձ հետ զրուցելով: Նամակ չէի գրի ինձ: Այդ զրույցներում ասում եմ, որ ես կարող եմ ավելին, բայց ավելիին չեմ ձգտում, քանի որ գնահատում եմ այն, ինչ ունեմ այդ պահին, ինչին արժանացրել է ինձ Աստված: Եթե ես ընկել եմ 3-րդ տեղ, ուրեմն դրան էի արժանի: 2024-ին կփորձեմ չկրկնել այն սխալները, որոնք արել եմ մրցաշարերի ժամանակ:
Նամակ Ձմեռ պապին...
Ձմեռ պապին նամակ չեմ գրում, բայց հրաշքների հավատում եմ: Իմ կյանքի հրաշքն, օրինակ, աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալն էր: Նամակ գրելու փոխարեն միշտ դիմում եմ Աստծուն եւ շնորհակալություն հայտնում այն ամենի համար, ինչ ունեմ: Մենք ավանդույթ ունենք ընտանիքում, ամեն տարի դեկտեմբերի 31-ին գնում ենք եկեղեցի եւ մեր աղոթքով մեր խոսքն ուղղում Աստծուն, մեր շնորհակալությունն ասում ամեն ինչի համար:
Շնորհավորում եմ բոլորի Ամանորն ու Սուրբ ծնունդը: Ցանկանում եմ, որ բոլորս լինենք հավատով, սիրով, նայենք առաջ ու հավատանք, որ ամեն ինչ լավ է լինելու:
Լուսինե Շահբազյան
© 2026 NEWS.am - Sport
The copyright for information published on this web site is owned exclusively by Armenian News-NEWS.am information-analytical agency. All information materials published on this website are intended solely for personal use. For full or partial reproduction of any material in other media it is required to acquire written permission from Armenian News-NEWS.am information-analytical agency. Those, who have committed copyright violations, will be prosecuted accordingly.