Վազգեն Թեւանյան. Եզրափակիչում հաղթանակս նվիրում եմ ամբողջ աշխարհի հայությանը (ֆոտո)

Այդքան իմ հաղթանակով չեմ ուրախացել, որքան ադրբեջանցուն հաղթելուց հետո իմ հայրենակիցների այս մեծ ցնծությամբ: Հաղթանակս նվիրում եմ ամբողջ աշխարհի հայությանը:

Այս մասին NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում Բուդապեշտից ասաց ազատ ոճի ըմբշամարտի 2020թ. աշխարհի գավաթակիր Վազգեն Թեւանյանը, որը հաղթեց եվրոպական գոտու վարկանիշային մրցաշարում ու նվաճեց Տոկիո-2020 Օլիմպիական խաղերի ուղեգիր:

Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում մարտի 18-19-ը տեղի ունեցած վարկանիշային մրցաշարի եզրափակիչում Թեւանյանը 9:0 հաշվով վստահ հաղթանակ տարավ Ռիո-2016 Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի և Եվրոպայի եռակի չեմպիոն Հաջի Ալիևի նկատմամբ եւ նվաճեց չեմպիոնի կոչումը:

Եզրափակիչի ճանապարհին աշխարհի գավաթակիրը պարտության էր մատնել բուլղարացի Վլադիմիր Դուբովին (11:0), բելառուս Նիուրգուն Սկրիաբինին (7։5), Ռիո-2016 Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, վրացի Վլադիմիր Խանչեգաշվիլիին (6:4) և Լեհաստանը ներկայացնող 33-ամյա Մոգամեդմուրադ Գաջիևին:

Վազգեն Թեւանյանի հաղթանակը մեծ ցնծության եւ ուրախության ալիք է բարձրացրել համացանցում: Հայ երկրպագուներին ավելի շատ ուրախացրել է ադրբեջանցի ըմբիշի նկատմամբ փառահեղ հաղթանակը, քան մրցաշարի հաղթող դառնալը:

Վազգեն, շնորհավորում եմ ուղեգիր նվաճելու եւ մրցաշարի հաղթող դառնալու կապակցությամբ: Բա՞րդ տրվեց ուղեգիրը:

Շատ լավ էինք պատրաստվել այս մրցաշարին, բարդ մարզումային փուլ էինք անցել եւ արդյունքն արդարացրեց բոլորիս աշխատանքը:

Շատ ուրախ եմ, որ կարողացա օլիմպիական ուղեգիր նվաճել: Եզրափակիչից առաջ, նախորդ օրն արդեն շատ ուրախ էի: Գիտեի, որ արդեն կար ուղեգիրը, լավ տրամադրությամբ եւ հույզերով, ավելի հանգիստ մոտեցա եզրափակիչին: Որոշեցի ավելի ազատ, վստահ գոտեմարտ անցկացնել ադրբեջանցու հետ: Սպասում էի, որ կհաղթեմ, քանի որ նախորդ օրվա օլիմպիական չեմպիոնի դեմ հաղթանակս ինձ ավելի էր ոգեւորել:

Կիսաեզրափակիչում, կարծես, մի փոքր լարված էիր, մրցավարական միջամտություն էլ եղավ, բայց դու բոլորից համառ գտնվեցիր...

Իսկապես բարդ էր ու թերեւս ամենալարվածն այս ամբողջ մրցաշարում: Նախ որոշիչ էր ուղեգրի համար, նաեւ բարդ էր մրցակցով պայմանավորված՝ Ռիոյի օլիմպիական չեմպիոնին պետք է հաղթեի: Լարվածությունը մեծ էր, մրցավարները փորձում էին միջամտել: Մի պահ եղավ, որ գորգի մրցավարը իրար հետեւից նկատողություն տվեց ինձ, որոնց տարբերությունը 15-20 վայրկյան էր: Այդպես չի լինում, բայց ես ուշադրություն չդարձրեցի: Կենտրոնացած էի իմ հաղթանակի եւ ուղեգրի համար պայքարի վրա:

Եզրափակիչը եւս լարված ստացվեց: Հոգեբանական առումով ինչպե՞ս էիր տրամադրված ադրբեջանցու հետ դիմակայությանը:

Եզրափակիչին մոտեցել էի այլ տրամաբանությամբ. ավելորդ լարվածությունից ազատվելու համար փորձել էի չկենտրոնանալ այն մտքի վրա, որ մրցակիցս ադրբեջանցի է: Պետք է կարողանանք փորձել չկենտրոնանալ, որովհետեւ դա պրոֆեսիոնալ մոտեցում չէ: Բայց, միեւնույն է, այդ լարվածությունը կա, պահպանվում է, մեծ է պատասխանատվության զգացումը. քեզ հետեւում է ամբողջ Հայաստանը եւ ուղղակի պետք է պարտության մատնել նրան:

Կիսաեզրափակիչում հաղթելուց հետո, երբ արդեն գիտեի, որ ուղեգիրը նվաճել եմ, միեւնույն է չհանգստացա, չկորցրեցի պահի զգոնությունը, քանի որ ինչպես կիսաեզրափակիչը, այնպես էլ եզրափակիչը կարեւոր գոտեմարտ էր լինելու ինձ համար: Գիտակցում էի նաեւ, որ կարեւոր է բոլորի համար: Թերեւս ավելի հանգիստ էի եզրափակիչում: Ազատ էի գոտեմարտում: Ստացվեց այնպես, ինչպես բոլորս ուզում էինք: Ոչ մի միավոր մրցակցին:

Եզրափակիչ գոտեմարտդ ցնցել է ամբողջ համացանցը, հայությանը... Հետեւ՞ել ես արձագանքներին:

Ես այդքան իմ հաղթանակով չեմ ուրախացել, որքան ադրբեջանցուն հաղթելուց հետո իմ հայրենակիցներից այս մեծ ցնծությամբ: Այո, հետեւում եմ բոլոր արձագանքներին, ինձ դուր է գալիս, թե ինչպես են բոլորն ուրախացել: Ավելի շատ եմ ոգեւորվում, երբ տեսնում եմ, թե հայ ազգն ինչպես է ուրախանում: Հաղթանակս նվիրում եմ հենց նրանց՝ իմ հայերնակիցներին, ամբողջ աշխարհի հայությանը:

Իսկ հաջող մրցելույթներիս, ուղեգիրը նվաճելու եւ մրցաշարը հաղթելու համար շնորհակալ եմ իմ անձնական մարզիչներին, հավաքականի մարզիչներին եւ բոլոր նրանց, որոնք հավատում են ինձ:

Լուսինե Շահբազյան