09:10  ,  29 օգոստոսի, 2020

Էդգար Մանուչարյանը՝ ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելու պատճառների եւ մարզչական աշխատանք սկսելու մասին

Ֆուտբոլի Հայաստանի հավաքականի, Ամստերդամի «Այաքսի» ու Եկատերինբուրգի «Ուրալի» նախկին հարձակվող Էդգար Մանուչարյանն այս ամռանը ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո անցել է մարզչական աշխատանքի: 33-ամյա Մանուչարյանը միացել է Հայաստանի առաջին խմբի առաջնությունում հանդես եկող Երևանի ԲԿՄԱ-ի մարզչական շտաբին:

NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում հայկական ֆուտբոլի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից մեկը խոսել է անսպասելի առաջարկ ստանալու և կարիերան ավարտելու պատճառների մասին, ինչպես նաև կարծիք է հայտնել արտասահմանցի ֆուտբոլիստների՝ Հայաստանի հավաքական հրավիրվելու վերաբերյալ:

Էդգար, սկսել ես համագործակցել ԲԿՄԱ-ի հետ: Ի՞նչ համագործակցություն է դա և ինչո՞ւ ընտրեցիր հենց ԲԿՄԱ-ն:

Ռաֆայել Նազարյանից ստացա ԲԿՄԱ-ի մարզչական շտաբին միանալու առաջարկ: Ճիշտն ասած, այս պահին այլ տարբերակ չէի նախատեսում: Ճանաչելով Ռաֆայել Նազարյանին որպես ֆուտբոլիստ ու մարզիչ, միշտ ասել եմ, որ նա Հայաստանի լավագույն մարզիչներից մեկն է, եթե ոչ լավագույնը: Ինձ համար մեծ պատիվ էր ընդունել Ռաֆայել Նազարյանից ստացած համագործակցության առաջարկը: Դա շատ անսպասելի էր, բայց, միևնույն ժամանակ, հաճելի: Հիմա ավելի շատ սովորում եմ, մասնակցում եմ մարզումային գործընթացին, իսկ հետագայում շատ բան կունենամ սովորելու ինչպես Ռաֆայել Նազարյանից, այնպես էլ մարզչական շտաբից:

Կարիերան ավարտելուց հետո անմիջապես անցար մարզչական աշխատանքի: Ե՞րբ ես ծրագրում սկսել մարզչական որակավորման դասընթացները:

2 ամսից մեկնարկելու են C լիցենզիայի դասընթացները, որոնց կմասնակցեմ: Իհարկե, կարող էի միանգամից մասնակցել B լիցենզիայի դասընթացներին, բայց դա մեկնարկելու է հաջորդ տարվա մարտին: Այդ պատճառով կսկսեմ C լիցենզիայի դասընթացներից, իսկ մարտ-ապրիլին կմասնակցեմ B-ին:

ԲԿՄԱ-ում հանդես են գալիս Հայաստանի մինչև 19 տարեկանների հավաքականի խաղացողները, որոնք մոտ ապագայում կարող են համալրել ազգային ու երիտասարդական հավաքականները: Ի՞նչ նախադրյալներ ունի այդ ռեզերվ ասվածը:

Մենք աշխատում ենք շատ տաղանդավոր պատանի խաղացողների հետ: Ավելի քան վստահ եմ, որ ճիշտ աշխատանքի դեպքում նրանք մի քանի տարի հետո կարող են մեծ ֆուտբոլ խաղալ:

ԲԿՄԱ-ն գլխավորում է Ռաֆայել Նազարյանը, որը, շատերի կարծիքով, ճիշտ աշխատանք է տանում հատկապես երիտասարդ խաղացողների հետ: Նրա մարզչական փիլիսոփայությունը հոգեհարազա՞տ է քեզ:

Ինձ հոգեհարազատ է այդպիսի մոտեցումը ոչ միայն պատանի ֆուտբոլիստների հետ աշխատանքում, այլև բոլորի: Վստահ եմ, որ Ռաֆայել Նազարյանը կարող է հաջող աշխատանք կատարել ինչպես երիտասարդ խաղացողների հետ, այնպես էլ մեծահասակների, և որևէ տարբերություն չեմ տեսնում այդտեղ: Ես հասկանում եմ, թե ինչու է Ռաֆայել Նազարյանը շեշտը դրել պատանի ու երիտասարդ ֆուտբոլիստների հետ աշխատանքի վրա, քանի որ կարող է կոպիտ հնչել, բայց մենք հիմա Հայաստանում ունենք պատանի ֆուտբոլիստների դեֆեկտ: Մեզ այսօր պետք է պատանի ֆուտբոլիստներ աճեցնել ապագայի համար, որպեսզի հետագայում մեր հավաքականն ունենա ուժեղ խաղացողներ: Ավելի քան վստահ եմ, որ դա ճիշտ ճանապարհ է: Եթե նայում ենք Հայաստանի առաջնության ակումբներին ու հավաքականին, տեսնում ենք, որ այսօր երիտասարդ խաղացողներ գրեթե չկան: Մի քանի տարի հետո այս հավաքականի ֆուտբոլիստներն ավարտելու են կարիերան, և ո՞վ պետք է խաղա նրանց փոխարեն: Պետք է ունենանք լավ ռեսուրսներ, որպեսզի մատակարարենք Հայաստանի հավաքականին: Ճիշտ է, դա բարդ է, քանի որ լեգեոնականների թիվը շատ մեծ է այս պահին: Սակայն մենք երեկ էլ համոզվեցինք, որ նրանք պարզապես լեգեոնականներ են, և ոչ մի տարբերություն: Իհարկե, լեգեոնականները նույնպես պետք են Հայաստանի առաջնությանը, սակայն միայն բարձրակարգ խաղացողներ, յուրաքանչյուր թիմում՝ 3-4 լեգեոնական, որպեսզի մեր երիտասարդ ֆուտբոլիստները սովորելու բան ունենան նրանցից: Ես միայն կողմ եմ դրան, և այլ տարբերակ չեմ տեսնում, այլապես հայկական ֆուտբոլն անկում կգրանցի:

Դու 5 տարի անցկացրել ես Հոլանդիայում, որն աշխարհում լավագույններից մեկն է երիտասարդ ֆուտբոլիստների հետ աշխատանքում: Ըստ քեզ, մեր երկրում ի՞նչ պետք է ավելացնել այդ առումով, որտե՞ղ ենք թերանում:

Այդ հարցով մենք շատ մեծ աշխատանք ունենք կատարելու: Առաջին հերթին, պետք է ոչ ֆուտբոլային մարդկանց հեռացնել ֆուտբոլից: Ճիշտ ճանապարհի միակ ելքը դա է: Պետք է ունենանք փորձառու ու կրթված մարզիչներ, որոնք իրենց փորձով ու գիտելիքներով պատանի ֆուտբոլիստներին կօգնեն առաջադիմելու հարցում: Դա մեծ խնդիր է, քանի որ մեզ մոտ քիչ են փորձառու ու կրթված մարզիչները: Պետք է շտկել դա և սկսել պատանեկան ֆուտբոլից: Այո, պետք է մի փոքր հետ գնալ, գուցե՝ 5-10 տարի, բայց ապագայի համար դա միակ ու ճիշտ ճանապարհն է:

Վերջերս նշել էրի, որ երազանքդ է ապագայում գլխավորել Հայաստանի ազգային հավաքականը: Կարիերան ավարտելու որոշումը կապվա՞ծ էր նրա հետ, որ ցանկանում էիր հնարավորինս շուտ անցնել մարզչական աշխատանքի, թե զգում էիր, որ արդեն ժամանակը եկել է:

Ոչ, դա չէր պատճառը: Այո, իմ ամենամեծ նպատակը Հայաստանի հավաքականը գլխավորելն է, բայց նորից եմ ասում, որ ես քայլ առ քայլ եմ գնում դրան: Հիմա ես կարող եմ շատ մեծ փորձ ձեռք բերել Ռաֆայել Նազարյանից, և դա հետագայում շատ կօգնի ինձ մարզչական աշխատանքում: Այժմ ես մտածում եմ սովորելու և գիտելիքներիս պաշարը հարստացնելու մասին: Միանգամից ցատկ կատարելու ցանկություն չունեմ:

Կարիերայիս ավարտելու պատճառն այլ էր: Մի քիչ զզվել էի հայկական ակումբների՝ հայ ֆուտբոլիստների նկատմամբ վերաբերմունքից: Այսօր լեգեոնականներին ավելի մեծ տեղ են տալիս, քան տեղացի խաղացողներին, որոնց հնարավորություն չէին տալիս իրենց որակներով ապացուցել, որ լեգեոնականներից ուժեղ են: Խոսքը ոչ միայն իմ մասին է, այլև բազմաթիվ այլ խաղացողների: Այդ ամենը գիտակցելով՝ չցանկացա կես կամ մեկ տարի մնալ պահեստայինների նստարանին, քանի որ դա իմը չէր: Այդ պատճառով որոշեցի, որ ավելի լավ է շուտ ավարտեմ կարիերաս և անցնեմ մարզչական աշխատանքի, քան շատերի նման պարզապես ժամանակ անցկացնեմ և աշխատավարձ ստանամ:

Կարիերայիդ ընթացքում աշխատել ես շատ մարզիչների հետ: Ո՞ր մարզիչներն են ամենաշատը տպավորել քեզ, ո՞ւմ հետ աշխատանքը քեզ համար ամենաօգտակարը կլինի մարզչական գործունեությունում:

Չեմ ցանկանա առանձնացնել որևէ մեկին: Բոլորից էլ շատ բան եմ սովորել թե՛ դրական, թե՛ բացասական: Բացասական փորձը նույնպես օգտակար է, քանի որ ես սովորեցի, թե՛ ինչպես պետք չէ շփվել ֆուտբոլիստների հետ և ինչ պետք չէ անել նրանց հանդեպ: Դա նույնպես մեծ փորձ է: Իրոք, ունեցել եմ լավ մարզիչներ, պարզապես չէի ցանկանալ առանձնացնել որևէ մեկին: Բոլորից էլ շատ բան եմ սովորել:

Դու միշտ ակտիվորեն քննադատում ես մեծաքանակ լեգեոնականների ներգրավվածությունը հայկական ֆուտբոլում: Հիմա նրանք սկսել են արդեն համալրել նաև Հայաստանի ազգային հավաքականը: Ինչպե՞ս ես վերաբերվում դրան:

Չեմ ցանկանում նեղացնել որևէ մեկին կամ մարդիկ այլ կերպ հասկանան իմ խոսքերը: Պարզապես ես երբեք չեմ ընդունել, որ այլազգի ֆուտբոլիստները խաղան Հայաստանի հավաքականում: Ինձ համար բացառություն է միայն Մարկոս Պիզելին, քանի որ նա ինձ համար ոչ թե բրազիլացի է, այլ շատ հայերից էլ ավելի լավ հայ: Ավելի լավ է խաղան երիտասարդ հայ ֆուտբոլիստներ, պարտվենք, բայց դրանով նրանք փորձ հավաքեն և հետագայում օգտակար լինեն հավաքականին, քան այլազգի խաղացողներ խաղան մեր ազգային թիմում: Կարծում եմ՝ մենք միշտ պետք է գնահատենք մերը: Գուցե շատերը կասեն, որ մենք չունենք լավ ֆուտբոլիստներ, այդ պատճառով պետք է թիմն ուժեղացնել այլ ճանապարհով, բայց ես հակառակ կարծիքի եմ: Մենք ունենք բազմաթիվ որակյալ ֆուտբոլիստներ, սակայն նրանց չեն հավատում ու հնարավորություն չեն տալիս: Ամեն ինչ միանգամից չի լինում: Պարտությունից հետո միշտ գալիս է հաղթանակը: Պետք է ունենանք մեր ռեսուրսը և աճելու ու խաղալու հնարավորություն տանք երիտասարդ խաղացողներին: Դա է զարգացման ճիշտ ուղին: Իսկ արտասահմանցի խաղացողներ հրավիրելն ամենահեշտ լուծումն է, որը ես չեմ ընդունում: Ամեն դեպքում, ես իրավունք չունեմ քննադատել որևէ մեկին, քանի որ այդ հարցով Հայաստանի հավաքականի մարզիչն է կրում պատասխանատվություն: Միայն պետք է սպասել և տեսնել՝ այդ քայլը ճիշտ էր, թե՝ ոչ: Դա ցույց կտա ժամանակը:

Դավիթ Եղրազարյան

Հետևեք NEWS.am SPORT-ին Facebook-ում, Twitter և Telegram-ում


  • Այս թեմայով



  • Լրահոս
  • Հարցում
Քվեարկել են (13)
  • Ֆեյսբուք
  • NEWS.am Sport Exclusive
  • Արխիվ